قرآنى و حديثى هم باشد همواره دايره رد و قبول آن‌ها ، استدلال و منطق و برهان است و هر چه بيان و كلام قوىتر و برهانىتر باشد ، مقبول‌تر خواهد بود ، زيرا حق و حقيقت با معيارها سنجيده مىشوند ، نه با اشخاص . حكمت در قرآن اكنون مرورى مىكنيم بر آيات قرآنى و رواياتى كه كلمه حكمت در آن‌ها آمده است : - « يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً » ؛ « 1 » ( خداوند ) حكمت را به هر كه بخواهد مىدهد و به هر كس حكمت داده شود ، بىگمان خير فراوانى به وى داده شده است . - « ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ » ؛ « 2 » آن بخشى از حكمت است كه پروردگارت بر تو وحى فرمود . - « وَ اذْكُرْنَ ما يُتْلى فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آياتِ اللَّهِ وَ الْحِكْمَةِ » ؛ « 3 » ياد كنيد در خانه‌هايتان ، بخشى از آيه‌هاى الهى و حكمت را . در قرآن كريم ، تقريباً يكصد و سى و هفت بار ماده حكم با مشتقات مختلف آن استعمال شده كه در برخى موارد به معناى قضاوت و داورى و يا مفاهيم نزديك آن به كار رفته و در بعضى ديگر به همين معناى لغوى كه اشاره شد ، استعمال گرديده ، يعنى استحكام و استوارى . - « فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ » ؛ « 4 »

--> ( 1 ) . بقره ، آيه 269 . . ( 2 ) . اسراء ، آيه 39 . . ( 3 ) . احزاب ، آيه 34 . . ( 4 ) . حج ، آيه 52 . .